Japon mitolojisi, 1300 yıl kadar önce yazılmış Japon tarihsel kayıtlarına dayandırılmaktadır. “kojiki” denilen bu tarihi kayıtlarda yer alan hikayeler, Japonya’nın yaratılışından başlar ve insan özelliklerine de sahip tanrıların maceralarını anlatır.
1. Japon Ülkesinin Meydana Gelişi
Başlangıçta, dünyada gökyüzü, deniz, yeryüzü net olarak ayrılmamıştı. Gökyüzü ve yeryüzü oluştuğunda, çok sayıda tanrı da doğmuş oldu. Bir gün, “takamagahara” denilen cennette yaşamakta olan tanrılar bir toplantı yaptı. Genç tanrıça ve tanrı da çağrıldı. Tanrının adı “İzanagi”, tanrıçanın adı ise “İzanami” idi. Tanrılar bu ikisine çok uzun bir mızrak vererek “İkiniz, birlikte, ülkeyi yaratın” dediler.
Bu sırada, Takamagahara’nın altında su ve yağdan oluşan bir deniz bulunuyordu. İzanagi ve İzanami, cennetteki muhteşem bir köprünün üzerinden, uzun mızrağı, aşağıdaki su ve yağ denizinin içine daldırdı. Mızrağın ucundaki yağ gibi madde, şlop diye dibe düştü. Bu, sert yer kabuğuna dönüştü ve bir ada oluştu. İzanagi ve İzanami, bu adaya inerek orada evlendiler. Önce Awaji Adası’nı, sonra Shikoku, daha sonra da Okinoshima, Kyuushuu gibi çok sayıda adayı doğurdular. Bu ortaya çıkan adalar, şimdiki Japonya’yı oluşturan adalardır.
2. Ölüm ülkesi
İzanagi ve İzanami, Japon adalarını doğurduktan sonra, çok sayıda tanrıyı doğurdular; taş tanrısı, deniz tanrısı, nehir tanrısı, dağ tanrısı, çimen tanrısı, gemi tanrısı, yiyecek tanrısı, vb. İzanami, en son olarak ateş tanrısını doğurunca, vücudu ateşten yanarak öldü. İzanagi, tüm kalbiyle İzanami’yi sevdiği için, onu aramak için Ölüler diyarına (Ölüm ülkesi) gitti. Ölüler diyarının girişi önünde, ağlayarak bağırdı:
“İzanami, İzanami, haydi beraber geri dönelim ve birlikte yaşayalım.”
Bu sesi duyunca, İzanami, Ölüler diyarının girişinin yakınına kadar geldi:
“Buraya kadar geldin demek, ama ne yazık ki… Ben bu diyarın yemeklerini yedim artık. O yüzden artık Ölüler diyarının bir ferdi oldum. Geri dönemem. Ama benim için buralara kadar geldiğin için Ölüler diyarının tanrısıyla konuşmaya çalışacağım. Orada beni bekle lütfen. Sakın buraya girme.”