En büyük teşekkürüm tabi ki bana Japonca öğreten öğretmenlerim Melda Eker ve Tolga Özşen’ e. Melda hocam sayesinde Japonca sever oldum. Derste sürekli Japonca konuşup bizi başlarda zorlasa da öğretmek için elinden gelen her şeyi yapan Tolga hocam sayesinde de hem Japonca konusunda hem de öğrenme kapasitem konusunda sınırları zorlamayı öğrendim. O yüzden bu iki insanın Japonca serüvenimde çok önemli yerleri vardır.

Bunun dışında Japonca öğrenmemle sürekli dalga geçen insanlarda(buna en yakın arkadaşlarımdan tutunda aile bireyleri bile dahil)  burada bir teşekkürü hak ediyorlar çünkü bünye de bulunan  inat ve aksini kanıtlama güdüsü sayesinde Japoncaya daha çok çalışıp 4 yılda öğrenebileceğim bilgileri en verimli şekilde öğrendim.

Son olarak hem bu yarışmayı düzenleyerek hem de İzmir de Japonya ve Japon kültürü hakkında ellerinden geldiğince etkinlik düzenleyip, dersler vererek Japonca öğrenmek isteyen veya bu konularla alakalı insanları bir araya getiren Jikad’a ve bünyesinde çalışan herkese teşekkürler.

Kimono, çay seremonisi, geyşa kültürü ve ikebana gibi şeyler artık Japonya dediğimizde ilk aklımıza gelenler ama aynı popüler kültürde olduğu gibi geleneksel Japonya da sadece bunlardan ibaret değil, daha bir çoğumuzun bilmediği birçok gelenekleri var.

Mesela, geleneksel Japon müziği çeşitleri ve çalgıları. Benim yaşımda olupta özellikle ilgisi olmadığı takdirde bilen var mı? Pek sanmıyorum. Kendimden örnek vermek gerekirse bütün o araştırmalardan önce Japon müzikleri benim için sadece anime müziklerinden oluşmaktaydı. Bütün bu araştırmalar sayesinde çok çeşitli geleneksel japon müzikleri ve çalgıları olduğunu öğrendim.

Örneğin, “Shakuhachi” 55 santimetre uzunluğunda bambudan yapılan bir müzik aletiymiş ve bununla yapılan geleneksel bir müzik çeşidi varmış. Ya da tel sayılarına göre değişen birkaç tane gitar benzeri çalgılar; “Biwa” dört telli, “Shamisen” üç telli ve bunlarla çalınan müzik türleri “Biwagaku” ve “Shamisenongaku”.

Bir diğer artık hiç duymadığımız Japon geleneği ise “Hanetsuki”. Badminton Hanetsuki’nin Avrupa versiyonu. Geleneksel olarak yeni yılda hagoita denilen iki tahta raketle oynanan bir oyun. Ama artık bu oyun eski önemini yitirmiş ve sadece raketleri turistik amaçlarla satılan bir ticari malzemeye dönüşmüş.

Son olarak bana en garip gelen bir unutulmuş demektense teknolojinin gelişmesiyle yeri doldurulmuş demenin daha doğru olacağı  Japon geleneği “Ukai”” yani eğitilmiş karabataklarla balık tutmak. Hala geleneği sürdürebilmek için her yıl belirli bölgelerde devam etmekteymiş. Ama sizce de çok garip değil mi? Yani insan ilk kim düşünmüş de yapmış diye soruyor.

Anime konusunda da az bir bilgiye sahiptim ve ders için yapmam gereken sunum araştırmaları sırasında bu konuya dair birçok şey öğrendim. Animelerin hazırlanma aşaması da bir o kadar zor. Ayrıca, animeler sadece çizgi film olmaktan çıkmış ve gerek karakter bebekleri gibi ticari anlamda gerekse açılan seslendirme okulları ve üniversite bölümleri ile eğitim alanında büyük bir yere sahip olmuşlar.

Belki bu konular size o kadar şaşırtıcı gelmemiştir ama çizim konusunda tamamen yeteneksiz ve bu alanlarla uzaktan yakından ilgisi olmayan biri olarak benim için gerçekten bir aydınlanma olmuştu.

Japonca öğrenmeye başladıktan sonra ilk olarak her yaşıtım gibi anime izlemeye ve manga okumaya başladım. Ne de olsa Japonya denildiğinde ilk akla gelen şeylerden ikisi anime ve manga. Japonca öğrenmeye devam ettikçe hem ders için hem de ilgi çekici bir kültür olduğu için Japon kültürü ve Japonya hakkında birçok araştırma yaptım. Özellikle Japon toplumu ve toplumda kadının yeri ve değeri üzerine öğretmenlerimin başını çok ağrıtmışımdır. Feminist bir kadın olarak vazgeçemeyeceğim tartışma konularından biridir ve sabırla benimle deneyimlerini paylaşan, anlatan öğretmenlerime buradan bir teşekkürü borç bilirim. Neyse konumuz popüler ve geleneksel Japon kültürü, konudan sapmayalım.