JİKAD YARIŞMA

Kaynak ve Teşekkür

Elif Eren — Sat, 01 Mar 2014 05:18:08 +0000

Ozu – Kurosawa – Itami
Üç Büyük Yönetmen’e Saygılarımla

Japon’ları ve Japon inceliğini tanımak için, Yasujiro Ozu’yu; insan doğasının derin analizini izlemek ve Japon hassasiyetlerini anlamak için Akira Kurosawa’yı; ve hayatın en basit zevkleriyle ölümü sıradışı bir şekilde izlemek ve farklı bir bakış açısı ile düşünebilmek için Juzo Itami’nin eserlerini mutlaka izleyin.

Beni bu projede destekleyen Japonca öğretmenim Jennifer Johnson Onay Sensei başta olmak üzere, bize inanan ve çalışmalarımızda yüreklendiren JIKAD Dernek Başkanımız Arzu Yücel’e ve bizlere Japonca öğretmek için emek veren değerli Sensei’lerimizin hepsine çok teşekkür ederim.

Kaynaklar

Japanese Cinema: Stuart Galbraith IV, Paul Duncan Taschen Books

http://www.moma.org/collection/object.php?object_id=89495

http://www.itusozluk.com/gorseller/tokyo+monogatari/123469

http://coverlids.rssing.com/chan-1160181/all_p36.html

http://thecinemacornerblog.blogspot.com.tr/2012/06/ikiru-1952.html

http://thefilmtalk.com/blog/kurosawa-centennial-at-the-belcourt/

http://thecinemacornerblog.blogspot.com.tr/2012/06/ikiru-1952.html

http://www.nus.edu.sg/cfa/NAF_2014/fl-tampopo.html

http://eigageijutsu.blogspot.com.tr/2010_12_01_archive.html

Itami’den Tampopo ve Ososhiki

Elif Eren — Fri, 28 Feb 2014 08:17:56 +0000

Nobuko Miyamoto mükemmel Ramen pişirmenin
peşinde olan Tampopo rolünde

Tampopo çok eğlenceli; unutulmazlar listesinin başını çeken bir film. İyi bir Ramen nasıl yapılır?, soğanlar pembeleşmeli mi? , erişteler ne kıvamda olmalı? gibi soruları içiçe geçmiş hikayeler ve eğlenceli karakterlerle hayatı bir zemine oturtan Itami, Japonların ramenle olan ilişkisini hicvederken izleyiciyi hem güldürür hem de düşündürür. Itami’nin öylesine etkileyici bir anlatımı vardır ki, Tampopo adlı genç kadının en mükemmel rameni yapma hikayesini anlattığı film Amerika da gösterime girdiğinde, New York’taki ramenciler dolup taşmış, filmin ünü kendini aşmıştır!

Ososhiki adlı eserinde ise iyi bir cenaze töreni nasıl yapılır? Tören sırasında ne giyilmeli, yas tutanlar ne söylemeli? gibi sorularla Japonya’da ölümü Chizuko ve Wabisuke çifti üzerinden inceler.

Nobuko Miyamoto ve Tsutomu Yamazaki
Itami’nin Cenaze filminin kahramanları

Itami, geleneksel ve ve modern arasındaki farkı, tören ve seremonileri, ölümle ilgili duyguları incelerken hem gülümsetir hem de dokunaklı bir tablo çizer.

Oyuncular ölünün hakkında yorum yaparken
Itami izleyiciyi tabuta yatırmıştır bile..

Her iki film de belgesel gibi içiçe geçen öyküler şeklinde komik ve dramatik anlatımıyla, Itami’nin Japonların yemek ve ölümle olan ilişkilerini sorguladığı, sıradışılığın ve gelenekselliğin insan hayatındaki karışımının en güzel örneklerini izleyebilirsiniz.

Kurosawa’dan Yaşamak

Elif Eren — Fri, 28 Feb 2014 08:00:57 +0000

Otuz yılını belediyede bir masanın başında mühür basarak geçiren ve bir yıldan az ömrü kaldığını öğrenince, o güne dek hayatını bir hiç uğruna harcadığının farkına varan halkla işler müdürü Bay Watanabe’nin hikayesidir Ikiru.

‘Bu dünyada koltuğunuzu korumanızın en kolay yolu hiçbir şey yapmamaktır’ diyaloğunda olduğu gibi yavaş işleyen ve insanlıktan çıkmış bürokrasinin insana neler yaptırdığını işler Kurosawa.

Bay Watanabe kanser olduğunu öğrendiği gün,
hayatına anlam katmaya karar verir..

Filmin ikinci yarısında ölmüş olan Bay Watanabe’nin yaşamak için neler yaptığını flasbacklerde görürüz. Kahraman öleceğini anladıktan ve ölüm fikriyle yüzleştikten sonra yaptığı işlerde, geride bıraktıklarında gerçek anlamda yaşamak için mücadele vermeye başlar.

Miki Odagiri, Watanabe’ye hayat veren genç kız rolünde

Hayatın güzelliğini ölüme rastlayınca anladığımızı, yaşanan her anın bir hediye olduğunu naïf bir netlikle anlatan bu filmde, Kurosawa farklı göndermelerle, varoluşu sorgular…

Ozu’dan Bir Tokyo Hikayesi

Elif Eren — Fri, 14 Feb 2014 08:15:35 +0000

Chieko Higashiyama Anne rolünde

Tokyo Hikayesi adlı eseri, Yasujiro Ozu için söylenen ‘en Japon yönetmen’ tanımlamasının nedenini anlatan bir film. Olağanüstü senaryosu ve yansıttığı duygularla, farklı bir kültürün ürünü olsa da izleyen de kendisinden bir şeyler bulduran bir hikayedir. Filmde dönemin Japonya’sında meydana gelen kültürel ve sosyal değişimlerin aile değerleri ve sosyal ilişkiler üzerindeki etkisini, Hiroşima’nın bir köyünden çocuklarını ziyaret etmek için Tokyo’ya gelen ihtiyar Shukici ve karısı Tomi üzerinden anlatır Ozu.

Shūkichi (Chishū Ryū) ve Noriko’nun (Setsuko Hara) güneşi izledikleri unutulmaz sahne..

Tokyo Hikayesi geçmiş ve gelecek arasında ki Japonyayı anlatır…Unutulan değerleri, anne baba sevgisinin yerini başka sevgilerin almasını, kalabalık içinde duygudan yoksun yaşamayı, yabancılaşmayı, hayatı sadece para ve iş kaygısı yaşayanlar ve herşeye rağmen insani duygularını yitirmeyenleri anlatır Ozu. Hayatı olabildiğince duyumsayabilmenin nasıl olduğunu, hiçbir kaygı olmadan denize, geleceğe, ve güneşe bakmanın anlamını sunar bizlere..